Zordur insanın onca zaman, bunca emekle kurduğu ne varsa hiçe sayıp, mağlup ama mağrur bir komutan edasıyla yeni seferlere niyetlenmesi… Bugüne yenik düşenler, yarını sadece hoş bir hayal olarak düşleyip, dünde yaşarlar. Bedel ödemeyi göze alanlar ise, yelkenleri atlastan gemilerle, arkalarında külden köprüler bırakarak meçhul bir istikbale doğru dümen kırarlar…
Yakılan sırat köprüsüdür. Geçer ve orada kalırsınız: cennetse cennet, cehennemse cehennem… dönüşü yoktur…
Clint Eastwood’un son filmi “Madison Kasabasının Köprüleri” çoğumuza bir kez daha ruhumuzun derinliklerinde saklanan o yakılası köprüleri hatırlattı. Hayatı, sohbetsiz sofralara yemek hazırlamaktan ibaret, kendi halinde bir ev kadınının günün birinde kapıyı çalıveren bir yabancıyla yaşadığı 4 günlük “yasak ilişki”, içimizdeki şeytanın kapılarını çaldı. 40 yıl kendirli, kendinden bile saklamış bir kadının, 4 gün içinde kendisiyle tanışması ve 40 yıldır ıskaladığı bir mutluluğu bir “yabancı”da yakalaması, dünyanın dört bir yanındaki izleyicilere pek tanıdık bir duygu gibi geldi.
Sinema çıkışında ellerindeki küçük mendilleri gizli gizli göz pınarlarına bastıran hanımlarla, yaşlı gözlerini kara gözlüklerinin ardına saklamaya çalışan beyler, yasak bir
İlişkiye gözyaşlarıyla onay veriyorlardı adeta…
Yolboyu eşler birbirlerini yokladı, ihmal edilmiş heyecanlar çıkarıldı naftalinli sandıklardan… Kimi, köprüleri yeniden kurmanın yollarını aradı, kimi yakma vaktinin gelip de geçtiğini düşünürken…
Lakin zordur köprüleri yakmak…
Meçhul bir istikbal uğruna bugününden vazgeçmek korkutur insanları… Mazinin hatıraları taze, dostluklar sıcak, kurulu düzen güvenlidir. Nitekim filmin kadın kahramanı da kendi köprülerini yakmaktan son anda vazgeçer. Ruhunun köprüleri yerine, cesedini ateşe vererek, bir imkansız aşkı, küllerin buluştuğu öbür dünyaya erteler.
Köprüleri yakmak cesaret ister… ama siz kararsızlanırken köprünün karşısından ışıl ışıl yeni bir hayat umudu inatla gülümser insana… Bir elte bugünün yerleşikliğine tutunurken, öbürüyle yarın macerasına uzanmaya çalışır, arada çırpınır durursunuz.
Belki orayı bilmemek, bilmekten iyidir. Bilip de gidememek en beteridir çünkü…
Sinema çıkışında izleyicilerin düşünce balonlarında köprüler sallanıyordu. Eşler yolboyu birlikteliklerinin muhasebesini yaptılar, kimileri işi cesur bir hesaplaşmaya dönüştürerek, kimi kaygılarını dillendirmeye çekinerek…
Kimi evlerde eski aşklar tazelendi ve yeni köprüler kuruldu, ihmal edilmiş diyaloglardan… Kimi evlerde ise yeniden sohbetsiz sofralara dönüldü… Rahat oturma odalarının kurulu düzenlerine sarılanlar, heyecan dolu bir aşkı beyinlerinde büyüterek kaşıkladılar yemeklerini..
…ve ertelediler, ruhlarının köprülerini kavuracak bir heyecan ateşini; o ateşin ancak cesaretlerini yakacağı güne kadar…
]]>Son günlerde blog’umda pek yazı yazamıyorum. Video paylaşım blog’u oldu sanırım biraz benimki. Ama olsun.. Böyleside çok güzel (:
Facebook denen sosyal paylaşım ağında, bir arkadaşımın paylaştığı Türkü çok hoşuma gitti. Şiddetle dinlemenizi tavsiye ediyorum…
Türkü hakkında;
Harput (elazığ) türküsüdür.
Dinlerken ve söylerken insanın içini acıtır.
pencereden kar geliyor, aman annem
gurbet bana zor geliyor, aman annem
gurbet bana zor geliyor, ben öleyim
sevdigimi eller almış, aman annem
o da bana ar geliyor, aman annem
o da bana ar geliyor, ben öleyim
kekliğimi doyurdular, aman annem
kanadını ayırdılar, aman annem
kanadını ayırdılar, ben öleyim
bu nasıl zalim yaraymış, aman annem
beni senden ayırdılar, aman annem
beni senden ayırdılar, ben öleyim
Bir sonraki yazımda görüşmek üzere….
]]>Eski bir Türk sineması ile klip tadında bir çalışma yapılmış Dinlemenizi tavsiye ederim…
]]>
Çok mu sade seviyorum ne?
]]>
Tabi şuanda saat 3:28′i gösteriyor. Yatıp, uyuyup, sabah 7 de kalkmam lazım…
Bunu da blog’uma ekledikten sonra artık rahat bir uyku çekmenin vakti geldi… Malum yarın önümüzde kilometrelerce yol var… Boğaz köprüsünden yürüyerek geçmenin heycanı içerisinde hepinize iyi geceler..
Maratondan sonra görüşmek üzere…
]]>Uzun zamandır blog’uma birşeyler eklememiştim..
Facebook’ta beni gülmekten öldüren bir video’yu paylaşmak istiyorum. Videomuzun baş rolünde MHP Genel başkanı Devlet Bahçeli var. Ee durum böyleykende videoyu izlerken gülmemek elde değil…
Kendini kasıyor, kasıyoor ve kasıyooooor… Ama en sonunda 40′a ulaşıyor…
Gelin izleyelim ;
]]>İsmi Nick Vujicic. Doğuştan kolları ve bacakları yok. Ama o buna rağmen okadar mutlu ki. Okadar umutlu ve okadar verimli biri ki… Şu video’yu izlerken ne demek istediğimi çok iyi anlayacaksınız.
Herşeye rağmen hayata sıkı sıkıya bağlanmış birinin bir grup öğrenciye verdiği bu muhteşem hayat dersinden sizlerde faydalanacaksınız… Eminim…
Gelin izleyelim ve sonrasında karar verelim…
Teşekkürler Nick VUJICIC!
Haberin giriş metni aynen şöyle;
CHP Lideri Baykal, aktör Kevin Costner’ın “Açılımı destekliyorum” sözlerine, “Sen neden Türkiye’nin iç işlerine karışıyorsun? Sen çık artistliğini yap. Sen kimsin kardeşim, neyi biliyorsun da konuşuyorsun?” karşılığını verdi. Baykal, Başbakan Erdoğan’ın olayı sevimli göstermek için Hollywood’dan bir artist bulduğunu söyledi.
Şu sarf edilen sözlerin boşluğuna ve manasızlığına bir bakın. İşte bu sözlerle siyaset yapmaya çalışan, siyaset yaptığını düşünen, hatta muhalefet yaptığına inanan ki önüne gelen herşeye muhalif olan CHP Lideri Deniz BAYKAL’a;
” Biz sizin artistliğinizi ve oyunculukta ki becerinizi her konuşmanızda, her gurup toplantınızda, her mitinginizde, her açıklamanızda, her bildirinizde, kısacası her eyleminizde görüyoruz. Ve yapmaya çalıştığınız ama bir türlü beceremediğiniz o siyasete verdiğimiz değerden ötürü susuyoruz. Lütfen sizde icra etmeye çok çalışıpta bir türlü edemediğiniz şu siyasi eylemlerinizde az seçici olun. Komik duruma düştüğünüzü bilin. Siyaseti böyle basit deyişlerinizle daha fazla kirletmeyin. Ona zarar vermeyin. ”
demek istiyorum.
Peki; Baykal beni duyar mı? Kim bilir? Belki…
Ee peki; Duyar da, şu anlamsız herşeye muhalefet anlayışından vazgeçer, dürüst siyasete yelken açar mı ? Hiç sanmıyorum…
]]>Söylenecek tek şey: Hayırlısaıyla git hayırlısıyla gel inşallah…
Kalbim seninle. (:
]]>Web sitemizde bir dizi değişiklik göze çarpıyordur herhalde. Bunları belirteyim;
- Kategoriler bölümü sol menüye alındı.
- Yine sol menüye Son Yazılar bölümü eklendi.
- Sağ Menü’ye etiketler bölümü eklendi ve
- Yine Sağ Menü’ye bağlantılar bölümü eklendi.
Vakit buldukça değiştirmelere ve güzelleştirme çalışmalarına devam edeceğim inşallah.
]]>